Ze zijn de nieuwste sensatie uit Culemborg: melodische stonerrockband The Clichés. Afgelopen jaar speelden ze al liveshows in zalen als Taveerne ’t Pandje in Geldermalsen en Partycentrum De Lantaarn in hun thuisstad. Jochem Goedegeburen van vettemuziek.blogspot.com sprak met Niek van Voort, drummer van deze jonge band die lekker aan de weg timmert. Het zou ons niet verbazen als we ze later dit jaar op Lowlands terugzien, maar: “We willen gewoon lekker muziek maken.”

Waar komt jullie bandnaam vandaan?
“We heetten eerst Jesus Fistfucks Hitler’s Vomiting Bride In Hell, maar er bleek al een band te bestaan met die naam. Toen zei mijn broertje ineens: waarom noemen jullie jezelf niet The Clichés? En dat vonden we eigenlijk ook wel een toffe naam.”

Wat zijn jullie muzikale invloeden?
“Die zijn echt heel divers. Onze zanger luistert bijvoorbeeld graag naar Queens Of The Stone Age, terwijl onze gitarist fan is van Jesus Fistfucks Hitler’s Vomiting Bride In Hell. Maar we luisteren ook naar Boudewijn de Groot en Bob Dylan. Daarom klinkt onze muziek ook zo divers.”

Hoe hebben jullie elkaar ontmoet?
“Dennis zat met Jasper in de klas en zij speelden samen al in een andere band. Maar toen viel die band uit elkaar en Jasper kende mij toevallig van de voetbalclub. Toen moesten we alleen nog een bassist hebben. We hebben een briefje opgehangen in de supermarkt en toen bleek dat daar een caissière werkte die basgitaar speelde. Dat was Mirjam. Zij deed toen een keer mee met oefenen en dat klikte wel, dus toen kwam zij erbij. Heel toevallig dus, eigenlijk. Maar Jasper kreeg toen een relatie met Mirjam en die ging uit, dus toen wilde Jasper niet meer meedoen. Gelukkig kende Mirjam nog een andere jongen die bij de Foot Locker werkte, want daar werkte Mirjam toen inmiddels ook, omdat ze bij de supermarkt minder verdiende, al was het daar ook wel relaxed omdat je gewoon kon zitten tijdens het werken en ze heeft niet eens echt iets met schoenen, haha! Nou, en die jongen, Emiel, die wilde wel gaan zingen, want hij had een keer meegedaan met Idols en toen was hij niet door de voorronde gekomen, maar hij vond zingen op zich wel gewoon heel leuk. En nu zijn we al bijna tien maanden samen en het gaat echt heel goed, want binnenkort verschijnt onze eerste EP, die Sun & Earth gaat heten.”

Hoe zou je jullie muziek omschrijven?
“Nou kijk, we hebben heel veel verschillende invloeden, zoals Queens Of The Stone Age en Boudewijn de Groot, maar ook bijvoorbeeld Jesus Fistfucks Hitler’s Vomiting Bride In Hell en Bob Dylan, dus eigenlijk zijn we niet in een hokje te stoppen. We maken echt iets nieuws.”

Waarom zingen jullie in het Engels?
“Ja Jochem, kom op nou. Tot nu toe heb ik netjes meegewerkt aan dit interview, maar het begint nu echt irritant te worden. Ik weet ook wel dat je het allemaal goed bedoelt, maar met dit soort vragen krijg je toch nooit een interessant artikel? Nu zijn wij natuurlijk ook maar een onbeduidend kutbandje uit fucking Culemborg dat – hoewel jij in de intro anders beweert – waarschijnlijk nooit buiten Gelderland zal spelen, en het is dus niet zo gek dat de ‘journalisten’ waar wij mee praten niet de absolute hoogvliegers zijn, maar een klein beetje meer diepgang is toch wel wenselijk. Overigens verkeer je met je gebrek aan journalistieke kwaliteiten in goed gezelschap: ook veel landelijke media ontstijgen dit niveau regelmatig niet.”

Wat doe je liever, een plaat opnemen in de studio of live optreden?
“Jochem, dit meen je toch niet? Hoe kan je nou doodleuk de volgende vraag van je blaadje oplezen – wedden trouwens dat je minstens vijf schrijffouten per zin maakt – terwijl ik A: je vorige vraag niet eens heb beantwoord en B: je op een presenteerblaadje een prachtige voorzet heb gegeven voor een boeiend tweegesprek?”

Waar komt de titel van jullie EP vandaan?
“Uit jouw anus, Jochem. Uit jouw stinkende, etterende anus.”

Laatste vraag: wat zijn jullie toekomstplannen?
”Je bent nog vergeten te vragen wat we zouden hebben gedaan als we geen muziek hadden gemaakt. En wat onze grootste droom is.”

Heb je nog iets te zeggen tegen je fans?
“Ja. Dat dit het sufste interview was dat ik ooit heb gegeven. Maar ik kan het je niet kwalijk nemen. Jij bent ook maar een 17-jarig pukkelig gastje dat denkt dat iedereen zomaar journalist kan worden. Voor de regionale muziekscenes zijn blogs als de jouwe en de lokale afdelingen van 3voor12 overigens best nuttig, maar wees in het vervolg alsjeblieft creatiever met je vragen, kritischer op de gegeven antwoorden en zorg voor interactie. Anders wordt het nooit wat.”

Jaren later werd Jochem Goedegeburen benoemd tot hoofdredacteur van nu.nl.