Pandapunten en de dwalingen van de schepper

In studentenkringen is het al een tijdje een begrip en nu begint het ook in de echte mensenwereld door te dringen: pandapunten. Een pandapunt staat gelijk aan een maand zonder seks en als je er twaalf hebt geven je vrienden een feest voor je. Dat feest zou je voldoende zelfvertrouwen moeten geven om nog diezelfde avond met iemand in bed te belanden. De theorie daarachter snap ik niet helemaal, maar ik snap de relativiteitstheorie ook niet en die schijnt toch te kloppen, dus ik ga er maar vanuit dat het werkt, zo’n feest. Continue reading

Revenge of the nerts

Jean-Marc Bosman had een droom: hij wilde een beroemde profvoetballer worden. En dat werd hij. Dat wil zeggen: hij werd profvoetballer en hij werd beroemd. Niet vanwege zijn sterke linker of zijn onhoudbare vrije trap, maar vanwege het befaamde Bosman-arrest waar hij uiteindelijk zelf nooit iets aan heeft gehad. Een soortgelijke twijfelachtige eer viel Spencer Silver ten deel: hij wilde naam maken als uitvinder van een supersterke lijm, maar vond per ongeluk de post-it uit. Winny de Jong op haar beurt zou het gaan maken als politica, maar we herinneren haar enkel omdat ze volslagen debiel was. Continue reading